korte ingelaste up-date juli 2011

Het 'gedoe' met de gemeente Emmen is nog geenszins voorbij. Een beroep op de bestaande weekend vervoersregling is inmiddels 1 1/2 jaar, 4 hoorzittingen en een klacht bij de nationale ombudsman verder. Twee anekdotes uit deze zaak:

Op de 1e zitting wordt maximaal 4 weken overleg afgesproken. Na die 4 weken komt de gemeente met een schriftelijk voorstel waarin voorwaarden zijn opgenomen die in het overleg reeds waren afgewezen. Hierop reageert mijn advocaat en vervolgens wijst de jurist van de concernstaf -cc. de wethouder- verder overleg af omdat mijn advocaat te laat (?!) heeft gereageerd. Na de afgsproken 4 weken dus.....  Welkom in de Emmen.

Anekdote 2: Ik dien een klacht in over een chaotische zitting. Die klacht wordt door een andere commissie afgewezen. Bij die afwijzing zit een verklaring van de vorige voorzitter waarin deze stelt dat hij zich kan voorstellen dat ik dat zo heb ervaren. Immers, spreker had zelf het secretariaat het 1e verslag over laten doen; het was zo chaotisch dat er geen touw aan vast te knopen was......  Welkom in Emmen.

Wat betreft de afwijzing door de Raad van State van de toekenning 2002-2003; uit het dossier blijkt inmiddels dat de gemeente in 2003 de toekenning heeft gekoppeld aan de uitslag van het onderzoek door het CBO. Een uitslag die door de Raad van State in 2010 dus is overruled door de onderzoeksuitslag van ITS. Niettemin houdt ook nu nog de gemeente stug vast aan de afwijzing. Inmiddels is mijn advocaat hiervoor een nieuwe procedure gestart. B&W Emmen is er kennelijk op uit dat u (na verspilling van wederom erg veel belastinggeld) over pakweg 4 jaar dus leest dat de Raad van State mevrouw Kevenaar ook het vervoer over 2002-2003 heeft toegekend.....   Welkom in Emmen.

Hoewel er nog genoeg te melden en bewijzen valt staat mijn  gezondheid momenteel niet toe dat ik energie steek in het wijzigen en uitgebreid updaten van deze site. Tegen de tijd dat het zover is kan ik waarschijnlijk ook het schrijven van een boek aankondigen. Voorlopige titel:" VERHUISD NAAR EMMEN..... en wat sindsdien onmogelijk gemaakt is".  Assunta,  juli 2011

Iedereen heeft recht op goed en passend onderwijs. Het mag dan vreemd klinken, maar dat lijkt op een of andere manier niet te gelden voor intellectueel talent. We beseffen niet hoeveel persoonlijk leed hoogbegaafden ondergaan door in ons onderwijsstelsel geperst te moeten worden. Op deze manier verspillen we een enorm potentieel voor onze maatschappij. En daar houdt het niet mee op. De zorg voor beschadigde hoogbegaafden kost ons handen vol geld. Nu als kind en later als volwassene.

En het is zo eenvoudig te voorkomen!

Deze website gaat over de moeizame weg die mijn zoon Anand in het onderwijs achter de rug heeft. Zachtjes uitgedrukt, was het een hobbelige weg vol hindernissen, voortkomend uit onze cultuur die niet toestaat dat iemand zijn kop boven het maaiveld uitsteekt. 

Wat Anand door moest maken is dan ook niet uniek. De Kafkaëske handelswijze van de gemeente Emmen echter wel. Deze strijd is geen actie tegen de maatschappij. Nee, dit is het verhaal van een moeder die haar kind de vernieling in zag gaan en besloten heeft dat zij dit niet lijdzaam liet gebeuren. Het leidde tot een ongelooflijk afmattend gevecht tegen instanties en bureaucratie. Ook hierin sta ik niet alleen. Veel ouders in Nederland kunnen hierover meepraten. Ouders van lichamelijk of geestelijk gehandicapte kinderen. Ouders van kinderen met fysieke, psychiatrische of psychosociale problemen. En raar maar waar, ook ouders van hoogbegaafde kinderen. Allen lopen vroeg of laat tegen een muur van regels en onbegrip.

Ik zie zo veel ouders die naast de extreem zware zorg voor hun kind, ook nog eens het gevecht met instanties aan moeten gaan om het bestaan van hun kind veilig te stellen. Nogmaals, hoe vreemd het ook klinkt, het gebeurt ook bij ouders van hoogbegaafde kinderen. Mijn gevecht is dan ook niets bijzonders, nobels of activistisch.

Het is gewoon wat moeders doen!

Dat ik nu deze website open en daarmee onze privacy te grabbel gooi is puur door onmacht en uitputting ingegeven. Het punt is bereikt: GENOEG IS GENOEG.

Op deze site treft u het verhaal van een kind dat duizenden kilometers moest reizen om onderwijs te krijgen. Onderwijs dat geen schade toebrengt aan het leervermogen en de persoonlijke ontwikkeling, maar onderwijs dat zo goed mogelijk past. Echt passend onderwijs hebben we helaas nooit gevonden. Dat die vele reisuren ten koste gingen van speel en sporttijd moge duidelijk zijn.

Dit alles was nodig omdat drie basisscholen in Emmen het vertikten om mijn zoon te laten versnellen, te begeleiden of erger.

De Montessorischool (mijn zoon is dan 5 jaar) zette een schools goed functionerend kind namelijk zelfs terug. Gewoon omdat ‘zo zijn onze manieren!?!’

Vervolgens weigert de volgende school adviezen van de (door mij bekostigde) Nijmeegse psychologe op te volgen. Gebruik maken van het zorgteam? Nou nee, niet nodig. Sterker nog deze school presteert het met de psycholoog denkbeeldig materiaal te evalueren (tijd, alweer door mij betaald). Hiermee de adviezen uit het rapport van het psychologisch onderzoek (op mijn kosten) volstrekt negerend.

Daarna koop ik voor fl. 6.000.- particulier onderwijs in, waar ik voor ongeveer fl. 4.500.- aan vervoerskosten naar toe rijd.

Waar mijn zoon met door mijzelf aangeschaft verbredingsmateriaal mag werken aan het (alweer voor mijn kosten) opgestelde handelingsplan.

Opgesteld in Groningen door de voor mijn rekening uit Nijmegen komende psychologe.

Het gaat dan overigens FANTASTISCH met Anand!!!

Tijdens mijn 1^e rechtszaak in december 2000 krijg ik vervoer toegewezen naar bovengenoemd schooltje. Daar kan de burgemeester van Emmen niet snel genoeg een stokje voor steken en stuurt A naar een schooltje waar hij aantoonbaar geen ontwikkelingsgelijken kan vinden.  De adviezen van de onderwijskundige die vervolgens vanuit Arnhem naar Emmen komt (jazeker, weer fl.1.500.- voor mijn rekening) om uitleg te geven hoe die door mij gekochte materialen ingezet kunnen worden, worden volstrekt genegeerd.

Onder HOME / Een coulante behandeling; het verhaal over de jongen die volgens de gemeente Emmen zo coulant behandeld is.

Onder BEROEP 2009 / Gronden van beroep; het verhaal van Mr.Dr. K.A. Faber voor degene die meer geinteresseerd is in de juridische onderbouwing van al de gedane beweringen.

Tezijnertijd zal ik trachten de hele site om te bouwen zodat de verhalen chronologisch verweven weergeven worden en per jaar direct naar de juiste stukken verwijzen. Deze hele uitgebreide versie die alleen voor ouders in een vergelijkbare positie interessant is zal echter pas verschijnen, als er ook een goede beknopte versie beschikbaar is.  Voorlopig lopen er echter nog 5 juridische procedures bij de gemeente Emmen die veel van mijn tijd en gezondheid vragen. 

Ik spreek de hoop uit dat de BV Nederland eindelijk eens werk gaat maken van hetgeen zij met de mond belijdt; werkelijk goed onderwijs dat bereikbaar is voor iedereen.  Ons huidige onderwijssysteem is vaak de oorzaak dat onderwijs meer kapot maakt dan je lief is. En dat is een schrijnend gegeven voor al die idealistische lesgevenden die onze maatschappij zo hard nodig heeft en waar we verschrikkelijk zuinig op zouden moeten zijn. Zij staan aan de basis van het welzijn van onze maatschappij! Leidt hen alstublieft goed op. Maak klassen kleiner. Geef ruimte voor eigen inzichten.

Door bureaucratie, penny wise - pound foolish gedrag van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Emmen, is het voor Anand zo ver gekomen dat kostbare intensieve zorg noodzakelijk werd. Oordeelt u zelf of u denkt dat dit te voorkomen was.

Assunta Kevenaar

Paus Johannesstraat 23 te Emmen 

augustus 2010

info@rechtoponderwijs.com

com